Fizjoterapia dziecięca, kiedy z dzieckiem do fizjoterapeuty
Garbienie się, które znika po zwróceniu uwagi, to co innego niż bark stale niżej z jednej strony, widoczny za każdym razem. Powtarzalność jest tu ważniejsza od pojedynczej obserwacji i to ona wyznacza moment na kontrolę postawy. W studiu PROBALANS w Wysogotowie pod Poznaniem fizjoterapia dziecięca obejmuje dzieci i nastolatków od 4 do 18 lat, a spotkanie trwa 50 minut w układzie jeden na jeden. Rozpisz sobie, co widzisz u dziecka, zanim umówisz wizytę!
Tyle wystarczy wiedzieć na start:
- To, co widzisz, jest sygnałem do sprawdzenia, a nie rozpoznaniem, bo rozpoznanie stawia specjalista po badaniu.
- Terapia zaczyna się już na pierwszej wizycie, więc dziecko nie czeka na efekt do kolejnego spotkania.
- Skierowanie nie jest potrzebne, wizyty odbywają się wyłącznie prywatnie.
- Najwięcej dzieje się między wizytami, przy ćwiczeniach w domu i przy zwykłej ergonomii biurka oraz plecaka.
Czym jest fizjoterapia dziecięca?
Fizjoterapia dziecięca zajmuje się postawą i sposobem poruszania się dziecka, a punktem wyjścia jest badanie, nie sam wygląd sylwetki na zdjęciu. Terapeuta ogląda, jak dziecko stoi, jak rozkłada ciężar na stopach i jak ustawiają się barki oraz łopatki, a z tego wychodzi decyzja, czy potrzebna jest praca, czy obserwacja.
Wiek nie przesądza tu o niczym samodzielnie, bo w okresach szybkiego wzrostu proporcje zmieniają się z miesiąca na miesiąc. Fizjoterapia dziecięca patrzy więc na to, czy zmiana utrzymuje się przy swobodnym ruchu i czy przeszkadza dziecku, nie na pojedynczą obserwację.
Kiedy dziecko potrzebuje fizjoterapeuty?
Rodzice pytają zwykle o dwie sytuacje: o postawę odbiegającą od rówieśników oraz o ból przy sporcie. To, kiedy dziecko potrzebuje fizjoterapeuty, rozstrzyga się w każdej z nich osobno.
Sygnały ostrzegawcze w postawie dziecka
Najwięcej widać w zwykłej obserwacji, bez zapowiedzi, bo postawa ustawiona na prośbę rodzica pokazuje mniej niż swobodna.
Na co zwrócić uwagę u dziecka:
- Nierówne barki lub łopatki, jedna wyraźnie wyżej albo bardziej odstająca.
- Zaokrąglone plecy i wysunięta głowa, utrzymujące się także poza biurkiem.
- Kolana ustawione do środka lub na zewnątrz przy swobodnym staniu.
- Stopy opadające do środka, szybko zdzierane buty po jednej stronie.
- Skręcony tułów albo talia wyglądająca inaczej z prawej i z lewej strony.
Żaden z tych sygnałów nie jest sam w sobie rozpoznaniem. Jest powodem, żeby postawę sprawdzić, zamiast czekać kolejny rok szkolny.
Ból podczas treningu u młodego sportowca
Ból kolana, pięty albo pleców pojawiający się przy treningu to inna ścieżka niż kontrola postawy, podobnie jak każdy świeży uraz, po którym dziecko oszczędza nogę. O dalszym postępowaniu decyduje wtedy badanie funkcjonalne wykonane po urazie, nie sama ocena sylwetki. Od takiego badania zaczyna się fizjoterapia młodych sportowców, prowadzona pod kątem bezpiecznego powrotu do treningu.
Co leczy fizjoterapia dziecięca?
W gabinecie terapeuta pracuje nad postawą i nad tym, co z niej wynika dla codziennego ruchu. Rozpoznanie oraz diagnostykę obrazową zostawia się lekarzowi.
Z czym najczęściej zgłaszają się rodzice:
- Skolioza oraz asymetria postawy widoczna w ustawieniu barków i łopatek.
- Kolana koślawe i szpotawe wraz z ich wpływem na sposób chodzenia.
- Płaskostopie i inne ustawienia stóp zmieniające rozkład obciążenia.
- Klatka piersiowa lejkowata oraz garbienie się przy nauce.
- Nieprawidłowe nawyki ruchowe utrwalane godzinami siedzenia.
Przy wadach postawy u dzieci fizjoterapia opiera się na terapii manualnej, ćwiczeniach korekcyjnych, masażu oraz na edukacji rodzica. Nikt nie obiecuje tu wyprostowania pleców w miesiąc, bo zakres poprawy zależy od tego, co pokazało badanie, i od regularności pracy w domu.
Jak wygląda wizyta dziecka u fizjoterapeuty?
Wizyta trwa 50 minut i mieści w sobie zarówno badanie, jak i pracę z dzieckiem. Rehabilitacja dziecka rusza już na pierwszym spotkaniu, zaraz po badaniu i ustaleniu celu.
Przebieg pierwszego spotkania:
- Wywiad z rodzicem i dzieckiem, o dolegliwościach, aktywności i codziennym trybie dnia.
- Ocena postawy, wspierana skoliometrem, pionem postawy oraz podoskopem.
- Ustalenie celu, wynikającego z tego, co pokazało badanie.
- Terapia, czyli masaż, terapia manualna albo ćwiczenia dobrane do wieku dziecka.
- Plan działania, razem z częstotliwością kolejnych wizyt.
Narzędzia z tej listy służą do pomiaru i porównania stanu w czasie, nie do postawienia diagnozy.
Jaka jest rola rodzica w fizjoterapii dziecka?
Rodzic ma w terapii swoją część zadania. Obecność na wizycie pozwala zobaczyć, jak wygląda prawidłowo wykonane ćwiczenie, i wychwycić moment, w którym dziecko robi je po swojemu.
Druga część zadania dotyczy domu. Fizjoterapia dla dzieci opiera się na regularności, czyli krótkich seriach ćwiczeń powtarzanych przez cały tydzień. Pomaga też ustawienie biurka i krzesła pod wzrost dziecka, noszenie plecaka na obu ramionach oraz sen na materacu, który daje oparcie.
Ile kosztuje wizyta dziecka u fizjoterapeuty?
Wizyta dziecka rozliczana jest za jedno spotkanie z terapeutą, a aktualne stawki zbiera cennik gabinetu.
Gotowych pakietów nie ma, więc liczba wizyt nie jest ustalana z góry przy zapisie, tylko wychodzi z badania. Gabinet przyjmuje wyłącznie prywatnie, bez umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia.
Fizjoterapia dziecięca pod Poznaniem
Jedyny gabinet, w jakim pracuje PROBALANS, stoi przy ulicy Batorowskiej 11 w Wysogotowie pod Poznaniem, z bezpłatnym parkingiem przy budynku. Na kontrolę postawy zapisują dzieci rodzice z Tarnowa Podgórnego, Baranowa, Zakrzewa, Przeźmierowa, Skórzewa, Dąbrówki, Dopiewa oraz Plewisk, a także mieszkańcy Poznania, z Grunwaldu i Ławicy.
Rodzice szukają fizjoterapii dziecięcej w Poznaniu i okolicach najczęściej po bilansie szkolnym.
O czym pamiętać, gdy dziecko zaczyna fizjoterapię?
Na wizytę warto przyjść z własną obserwacją: od kiedy widzisz zmianę w postawie i czy dziecko zgłasza przy niej dyskomfort. O dalszych krokach decyduje badanie, które pokazuje, czy potrzebna jest terapia, czy sama powtórna kontrola.
Rezerwujesz jedną wizytę kontrolną, nie z góry cały cykl, bo częstotliwość spotkań wychodzi dopiero z oceny. Terminy pokazuje Booksy, a pod numerem +48 667 657 998 zapytasz wcześniej, czy to, co widzisz u dziecka, nadaje się na wizytę u fizjoterapeuty dziecięcego. Godziny przyjęć oraz wskazówki dojazdu do naszego gabinetu w Wysogotowie pod Poznaniem podaje strona kontaktowa.
Najczęściej zadawane pytania o fizjoterapię dziecięcą
Od jakiego wieku dziecko może iść do fizjoterapeuty?
W naszym studio pracujemy z dziećmi i nastolatkami od 4 do 18 lat. Wiek zmienia formę pracy, bo przedszkolak ćwiczy inaczej niż nastolatek, a o samym zapisie decyduje to, co widzisz u dziecka.
Czy fizjoterapia dziecięca boli?
Ćwiczenia dobiera się do możliwości dziecka, więc spotkanie ma charakter pracy, nie zabiegu. Gdy dziecko sygnalizuje dyskomfort przy którymś ruchu, terapeuta zmienia ustawienie albo zakres.
Ile trwa wizyta dziecka u fizjoterapeuty?
Pięćdziesiąt minut, także przy kolejnych spotkaniach. Na następnych wizytach mniej czasu zajmuje wywiad, a więcej zostaje na ćwiczenia i sprawdzenie, jak dziecko robi je samodzielnie.
Ile kosztuje fizjoterapia dziecięca?
Opłata dotyczy całego spotkania, w którym mieści się wywiad, ocena postawy oraz terapia. Aktualne stawki podaje cennik na stronie gabinetu, a ćwiczenia wykonywane przez dziecko w domu nie wiążą się z żadną opłatą.
Czy na fizjoterapię dziecka potrzebne jest skierowanie?
Nie, gabinet przyjmuje wyłącznie prywatnie i skierowanie nie jest wymagane. Jeżeli dziecko było wcześniej u lekarza, warto zabrać opis badania, bo skraca on rozmowę na starcie wizyty.
Czy rodzic jest obecny podczas wizyty dziecka?
Tak, rodzic uczestniczy w spotkaniu. Najwięcej daje mu ostatnia część wizyty, kiedy omawiany jest plan i zadania na kolejne dni, bo łatwiej potem pilnować wykonania niż odtwarzać opis z pamięci.
Pomagam młodym sportowcom z bólem kolan wrócić na boisko, nawet jeśli trenują codziennie. Na co dzień wspieram młodych sportowców, którzy odczuwają ból podczas treningu lub chcą wrócić do zajęć sportowych po skręceniu lub złamaniu. Pomagam również aktywnym dorosłym, którzy chcą na przykład biegać, grać w tenisa i jeździć na rowerze bez dyskomfortu lub bólu.